Bilerek mi yanına almadın giderken, başının yastıkta bıraktığı çukuru.
Güveniyordum oysa ben sevgimize, vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar.
Beni senin gibi bir de annem terk etmişti ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur.
Sunay Akın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder